Archiwa tagu: uzależnienie

dla Przyjaciół ode mnie

Dzień dobry. Ta notka jest poświęcona dla moich najlepszych przyjaciół, dzięki którym nauczyłam się żyć.

Nela – chciałabym Ci podziękować za to, że zawsze przy mnie jesteś. Spotykamy się,kiedy tego potrzebujemy. Nigdy nie mamy z tym problemu. Potrafimy rozmawiać o najważniejszych i trudnych sprawach. Potrafisz mi pomóc i pocieszyć, bo  „walisz prosto z mostu” co jest nie tak i jak to zmienić. Jesteś wesoła i jesteś sobą,dzięki temu przy Tobie nigdy się nie krępuję. Z Tobą umiem czuć się dobrze w każdym miejscu, choć nie raz patrzą na nas, jak uciekinierów z Wariatkowa.

Dziękuję Dominiko za to,że jesteś. Nigdy się na Tobie nie zawiodłam. Nasze spotkania zawsze są ciekawe i udane. Coś się dzieje za każdym razem. Nie potrafię się z Tobą nudzić. Masz świetne teksty i poczucie humoru, jesteś miła i urocza, masz swój własny wyrobiony charakter i osobowość, razem z Angeliką rozumiemy się bez słów i mamy te same wartości życiowe. Jesteśmy dla siebie jak siostry, dziękuję za to,że dzięki Wam czuję jeszcze, że mam rodzinę, osoby którym mogę zaufać i zwierzyć się z każdego problemu, pochwalić, cieszyć się razem z Wami lub razem smucić! Kocham Was :cry:

Nie jesteśmy bogate, ale dzięki Wam mam wszystko, czego mi trzeba i czuję się najbogatszym człowiekiem na świecie. To nie pieniądze czynią człowieka bogatym ani szczęśliwym, ale ludzie, którzy darzą go miłością i zarażają szczęściem.

Chciałabym podziękować całej klasie, z którą uczęszczałam do gimnazjum przez trzy lata. Tak bardzo się przywiązałam, że już nie potrafię uświadomić sobie faktu, że od września już się wszyscy nie widzimy, że nie jesteśmy razem na lekcjach, że już uczą nas inni nauczyciele. Będzie mi brakowało naszej klasy. Jesteśmy naprawdę wyjątkowi. To nie przypadek, że tyle wspaniałych osób znalazło się w jednej klasie, że tak cudowni nauczyciele z zamiłowaniem do przedmiotu, nas uczyło nie tylko programowo,ale także uczyli nas życia, opowiadali o swoim dzieciństwie i dorastaniu, zabierali nas na wycieczki i pokazywali różne interesujące rzeczy.

Jesteśmy wspaniałymi ludźmi. Teraz, tylko od nas zależy co z tym zrobimy. Nauczyliśmy się dużo. Pokochaliśmy nawzajem i ciężko się rozstać, ale odejść z klasy nie znaczy rozdzielić. Wierzę,że spotkamy się jeszcze nie raz i będziemy śmiać, opowiadać sobie i robić szalone rzeczy jak zawsze :)

Martyna Skibicka.